Η ιστορία
Ο Καμαρόν και η ιστορία του ταμπλάο
Πώς μια ταβέρνα της Μαδρίτης έγινε ταμπλάο το 1960, γιατί το φλαμένκο μετακινήθηκε από τα καφέ στις σκηνές και τι λένε οι πηγές για τους καλλιτέχνες που εργάστηκαν εκεί.
Κάντε κράτηση για τη βραδιά φλαμένκο σας ↗Από ταβέρνα σε ταμπλάο
Ο τουριστικός ιστότοπος της Μαδρίτης αναφέρει ότι το ταμπλάο άνοιξε το 1960, στους χώρους της La Taberna Gitana, που χρονολογείται από το 1949. Αυτό το τοποθετεί στην αρχή της δεκαετίας κατά την οποία τα ταμπλάο εξαπλώθηκαν σε όλη την Ισπανία. Η Wikipedia σημειώνει ότι τα ταμπλάο αναπτύχθηκαν κατά τη δεκαετία του 1960, αντικαθιστώντας τα cafés cantantes. Το ταμπλάο πήρε το όνομά του από την ισπανική λέξη tablado, που σημαίνει σανίδα δαπέδου, και η λέξη ονομάζει επίσης την υπερυψωμένη πλατφόρμα όπου εμφανίζεται ένας χορευτής. Πολλά ταμπλάο σερβίρουν επίσης ποτά, tapas ή πλήρη γεύματα.
Τι προηγήθηκε: το café cantante
Το café cantante ήταν ο κύριος χώρος φλαμένκο του 19ου αιώνα. Η Wikipedia αναφέρει ότι ο Silverio Franconetti άνοιξε το πρώτο καφέ τραγουδιστή φλαμένκο στη Σεβίλλη το 1881. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των καφέ βοήθησε στην ανάδειξη επαγγελματιών τραγουδιστών και διαμόρφωσε την τεχνική και το ρεπερτόριο της τέχνης. Η soleá, για παράδειγμα, είχε τη χρυσή της εποχή στο τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, όταν το café cantante ήταν η κύρια σκηνή. Τα ταμπλάο κληρονόμησαν αυτόν τον ρόλο σε ένα νέο περιβάλλον, και η σκηνή και τα τραπέζια γύρω της συνεχίστηκαν.
Τα χρόνια του Καμαρόν σε αυτή τη σκηνή
Ο Camarón de la Isla γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1950 στο San Fernando, στην επαρχία του Κάδιθ. Πήγε στη Μαδρίτη και το 1968 έγινε μόνιμος καλλιτέχνης στο Tablao Torres Bermejas, όπου έμεινε για δώδεκα χρόνια. Ο τουριστικός ιστότοπος της Μαδρίτης αναφέρει επίσης ότι εμφανίστηκε σε αυτή τη σκηνή για δώδεκα χρόνια. Πέθανε στις 2 Ιουλίου 1992 στη Badalona, σε ηλικία 41 ετών. Η Wikipedia πιστώνει τη συνεργασία του με τον Paco de Lucía ότι έδωσε στο φλαμένκο μια δημιουργική ώθηση.
Η συνάντηση με τον Paco de Lucía
Ο Camarón συνάντησε τον κιθαρίστα Paco de Lucía στο Torres Bermejas και οι δύο συνέχισαν να συνεργάζονται. Η Wikipedia μετρά εννέα άλμπουμ που ηχογραφήθηκαν μαζί μεταξύ 1969 και 1977 και αναφέρει ότι περιόδευσαν εκτενώς. Ο Paco de Lucía, από την Algeciras, άνοιξε το φλαμένκο σε βραζιλιάνικες, αραβικές και τζαζ επιρροές, και η ηχογράφηση του 1991 του Concierto de Aranjuez του Rodrigo έφερε την κιθάρα φλαμένκο στο ρεπερτόριο της κλασικής κιθάρας. Το ταμπλάο θυμάται εν μέρει επειδή αυτή η συνάντηση έγινε στην αίθουσά του.
Άλλα ονόματα στο πρόγραμμα
Ο τουριστικός ιστότοπος της Μαδρίτης αναφέρει ότι ο Manolo Caracol έκανε το ντεμπούτο του στον χώρο τον Φεβρουάριο του 1962 και καταγράφει τους José Mercé, La Chunga, El Güito, Fosforito, Mario Maya και Pansequito μεταξύ των καλλιτεχνών που έχουν εμφανιστεί εκεί. Αναφέρει επίσης ότι το ταμπλάο είναι γνωστό σε πολλούς καλλιτέχνες ως ο Καθεδρικός Ναός του Φλαμένκο. Θεωρήστε τη λίστα ως την ιστορία της αίθουσας, καθώς το cuadro της βραδιάς σας είναι αυτό που προγραμματίζει ο διοργανωτής και οι καλλιτέχνες αλλάζουν με το πρόγραμμα.
Στην οθόνη
Η ίδια σελίδα αναφέρει ότι ο χώρος έχει χρησιμοποιηθεί ως τοποθεσία γυρισμάτων για την ταινία Camarón και για τη τηλεοπτική σειρά El tiempo entre costuras. Αν αναγνωρίζετε την αίθουσα από κάποια οθόνη, αυτός είναι ο λόγος. Σημαίνει επίσης ότι η αίθουσα έχει μια ιστορία που ξεπερνά τη σκηνή: έχει χρησιμοποιηθεί για να αφηγηθεί ιστορίες για το flamenco αλλά και για να το παρουσιάσει. Το tablao αποτελεί μέρος του τρόπου με τον οποίο η Μαδρίτη θυμάται αυτή την τέχνη, και αυτή η μνήμη είναι μέρος όσων βλέπετε στους τοίχους.
Μια ζωντανή παράδοση
Το 2010 η UNESCO πρόσθεσε το flamenco στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας και αναφέρει ότι μεταδίδεται μέσα από δυναστείες, οικογένειες, κοινωνικές ομάδες και λέσχες flamenco. Μια παράσταση σε tablao είναι ένας από τους τόπους όπου αυτή η παράδοση συναντά τους επισκέπτες. Ο διοργανωτής δηλώνει ότι το πρόγραμμα ποικίλλει ανάλογα με τη σεζόν, κάτι που ταιριάζει σε μια τέχνη χτισμένη πάνω στην αυτοσχέδια παραλλαγή μέσα σε έναν σταθερό ρυθμό, έτσι ώστε καμία βραδιά να μην είναι ακριβώς ίδια.
Πηγές